Precious Places: Terherne

Time started: 00.14
Watching: Family Guy




Vorig weekend bracht ik door in villapark Oan 'n poel van Hogenboom vakantieparken. Oan 'n poel bevind zich in het Friese dorp Terherne. Dit dorp staat bekend als het Kameleon dorp. De zogenaamde Kameleon boot zagen we dan ook meerdere keren per dag voorbij varen. Drie van de villa's staan nog te koop maar de huisjes zijn ook te huur voor een weekend, midweek of week.






































Time ended: 19.05
Listening: Smash cast - Rumor Has It


My week in instagram pictures

Time started: 15.25
Watching: Downton Abbey





1. Train bird
2. The start of a new academic year
3. Antique Art Nouveau penholder
4. Train bird #2
5. Birthday cake @ Oan 'e poel (Terherne, Friesland)
6. Oan 'e poel @ Terherne
7. Oan e' poel
8. MacBook make-over in oud roze


Time ended: 15.57
Watching: Downton Abbey


De ondoorgrondelijke wegen van... de Jehova's getuige

Time started: 22.05
Watching: Friends [Comedy Central]


Vandaag geen foto's, uitstapjes, aankopen of recensies. Een persoonlijk blog bericht of eigenlijk een anekdote die me te binnen schoot toen bleek dat ik deze nog nooit aan één van mijn beste vrienden had verteld.

Door een tijdje studeren in het buitenland was ik vergeten mij in te schrijven voor vakken op de uni. Bij een paar vakken waren nog plaatsen vrij en 1 van mijn keuzes viel op Who is who in de Bijbel. Als dramaturg vind ik dat je toch op de hoogte moet zijn van de grootste godsdiensten op de wereld en zo doende leek een vak over het Christendom/Jodendom mij een goede keuze.
Tijdens het volgen van deze cursus belde een blanke vrouw van middelbare leeftijd (mijn gok was 50+) aan. Zodra ik de deur had geopend zag ik dat de vrouw een boekje in haar hand had 'De Wachttoren' genaamd. Ze wou graag weten of ik iets wist over de liefde van God.

Ik: "Nou ja, ik geloof wel dat er iets is maar niet God zoals die in de Bijbel staat."
Zij: "Heeft u de Bijbel wel eens gelezen?"
Ik: "Ja ik volg een vak op mijn opleiding waarvoor ik de Bijbel moet lezen. Ik ben ongeveer op de helft."
Zij: "O wat voor studie doet u dan?"
Ik: "Ik studeer theaterwetenschap en ik vind dat een dramaturg (want dat is het beroep dat ik na mijn studie wil uitoefenen) wel in staat moet zijn om kenmerken uit de Bijbel te herkennen in theatervoorstellingen en -teksten."
Zij: "Interessant. Misschien mag ik uw dit magazine aanbieden. Dat vind u dan wellicht interessant."
Ik: (vriendelijk als ik ben) "Ja, hoor natuurlijk. Dank u wel."
(Uiteraard duurde dit gesprek veel langer dan dit maar het was vrij saai dus ik zal je de rest besparen.)

Met enige regelmaat stond de Jehova voor de deur om mij een nieuwe Wachttoren aan te bieden en beleefd als ik ben opgevoed nam ik die steeds weer aan.
Enige tijd later was ik niet alleen bezig met studeren maar ook met stages of andere theatervoorstellingen. Werken aan een voorstelling maakt dat ik niet vaak thuis ben en zo kwam het dat de vrouw genoodzaakt was om tot twee keer toe haar Wachttoren door de brievenbus te schuiven.

De maand daarna had ze meer geluk. Weliswaar was ik wederom niet thuis maar vastberaden als ze was besloot ze op een zaterdag langs te komen en daarom trof ze dit maal mijn vriendje aan achter de voordeur.

Zij: "Goedemiddag, ik heb een aantal keer gesproken met een aardig meisje en ik vroeg mij af of ze thuis is. Misschien is het uw zus?"
Hij: "Nee, ik heb twee broers. Maar geen zussen."
Zij: "O, wellicht een huisgenote dan?"
Hij: "Nee, ik woon hier alleen met mijn vriendin."
Zij: "O, misschien een hele jonge moeder?"

Even voor de duidelijkheid: ik heb een jonger vriendje. We schelen wel 4 maanden ;)
Gelukkig heb ik haar niet meer terug gezien. Want ik denk niet dat ik het had kunnen laten om haar uit te leggen dat het lastig is je geloof te verspreiden als je mensen beledigd. Al begrijp ik dat ze dat alleen deed omdat ze in haar brein niet toe wou laten dat ik niet meer te redden was according to haar filosofie.

Van de zomer werden onze kozijnen en de voordeur geverfd. Daardoor verdween de sticker die ik vlak onder de bel had geplakt. Twee weken geleden belde er twee nieuwe Jehova's getuigen aan. Dit maal wederom een blanke vrouw van middelbare leeftijd maar nu bijgestaan door een knappe zwarte man van rond de dertig. Een ongemakkelijk gesprek volgde omdat ze er van uit waren gegaan dat ik wel heel ontevreden zou zijn over de agressie in de huidige maatschappij en ik vond ook vast wel dat het onveilig was in sommige buurten. En anders was ik toch wel van mening dat er meer blauw op straat moest komen. Helaas voor hen beantwoorde ik op hun vragen juist dat ik vind dat het allemaal wel mee valt. Dat mensen vooral bang worden gemaakt en dat ik het bovendien opvallend vond dat mensen juist heel vriendelijk tegen elkaar zijn.

Na dit gesprek heb ik toch maar een nieuwe sticker besteld. Voor ze weer terug zouden komen of de eerste verkoper van goedkopere energie zijn kans zou grijpen om ongewenst op mijn bel te drukken.






Time ended: 23.45
Watching: Spin City [Comedy Central]

My week in instagram pictures

Time started: 20.07
Listening: Let's Misbehave - Elvis Costello - De-Lovely OST



1. Vintage inspired corset from #Modcloth arrived
2. Hopjes dessert @ Gember
3. Ticket to the museum night
4. Crockery from 1955 @ Museumnacht Den Haag
5. Installation of white Chinese porcelain by Hans van Bentem @ Museumnacht Den Haag
6. Hans van Bentem @ Museumnacht
7. Installation in colored Chinese Museumnacht  Den Haag
8. Between old & new: tussen Tweede Kamer & Binnenhof


Time ended: 20.59
Watching: American Dad - Hot Water (Little Shop of Horrors parody) [Comedy Central]


Erwin Olaf ~ DeLaMar Theater

Time started: 16.51


Sunshine Boys - links André van Duin en rechts Herman Finkers
Fotograaf: Erwin Olaf 


Voor het DeLaMar Theater maakte fotograaf Erwin Olaf een portretserie die het thema theater draagt. Bekende Nederlanders worden geportretteerd in een scène uit een toneelstuk. Ik ben vaak gecharmeerd van het werk van Erwin Olaf en uiteraard maakt het thema van deze serie dat het werk me nog meer aanstaat. Ook doet de serie mij erg denken aan de Disney foto's die Annie Leibowitz maakt met wereldberoemde sterren.


Links: Alec Baldwin en Olivia Wilde
Midden: Julianne Moore en Michael Phelps
Recht: Beyonce, Lyle Lovett en Oliver Platt
via


Ook in Nederland werd een serie van soortgelijke foto's gemaakt maar dan door fotograaf Govert de Roos.


Links: Jasmine Sendar, Waylon en Stanley Burleson
Midden: Cas Spijkers, Egbert Jan Weber, Maurice Wijnen en Chantal Janzen
Rechts: Anita Witzier en Carlo Boszhard
via


Maar terug naar de DeLaMar portretten van Erwin Olaf. Het Theaterinstituut droeg bij aan de foto's door foto's (in het Sunshine Boys porter) en affiches (in het Who's Afraid of Virginia Woolf portret) aan te leveren. De fotograaf heeft deze twee foto's nu gedoneerd aan het TIN en daarom wijdde het Theaterinstituut een 'Object van de week' item aan de gift.


A Streetcar Named Desire
Met: Paul de Leeuw, Sanne Wallis de Vries, Waldemar Torenstra en Georgina Verbaan


Amadeus
Met: Karin Bloemen, Wouter Hamel en Arjan Ederveen


Cyrano
Met: Freek de Jonge, Chantal Janzen en Freek Bartels


Three Sisters
Met: Brigitte Kaandorp, Tineke Schouten, Simone Kleinsma en Paul Haenen


Waiting for Godot
Met: Najib Amhali, Youp van 't Hek en Jörgen Raymann


Who's Afraid of Virginia Woolf?
Met: Anne-Wil Blankers, Egbert Jan Weeber, Jeroen Krabbé, Carice van Houten en Loes Luca


Om meer foto's te zien en om de foto's beter van dichtbij te kunnen bekijken (je kunt op de site best ver inzoomen) verwijs ik je graag naar de site van Erwin Olaf. Een kort making of filmpje is te zien op de website van de AVRO.

Overigens vraag ik mij nog steeds af wie de dame en heer in het publiek zijn op de Cyrano foto. Dus mocht je ze herkennen, laat het me weten, ik ben heel benieuwd.


Time ended: 17.29

Where I work

Time started: 21.08
Watching: Downton Abbey


Deze week begin ik weer met studeren. Tijd om m'n bureau op te ruimen, tijdens het opruimen realiseerde ik me hoe blij ik ben met mijn bureau. En dat voor en bureaublad van minder dan 30 euro van IKEA.










Time ended: 21.29
Watching: Downton Abbey

Precious Places: Servië - Cenej - Salas 137

Time started: 20.17
Listening: What you own - Rent OST




Een uurtje rijden van Novi-Sad bevind zich Salaš 137. Salaš is de Servische benaming van boerderij. De Vojvodina telt talloze van deze boerderijen die zijn omgetoverd in landelijke restaurants (in het geval van Salaš 137 is de boerderij naast restaurant ook een hotel). Deze salaš staat vol met mooie vintage meubels (die je misschien is voorbij zag komen in mijn instagram foto's). De boerderij heeft tevens een grote speeltuin en erg zijn een aantal dieren. En zo kan er onder andere ook paard worden gereden.

Maar het eten is toch wel het grootste pluspunt van dit adres. De maaltijd daar was zonder de twijfel de lekkerste die ik tijdens de vakantie in Servië at. Wij kozen voor een combinatie van kleine gerechtjes. En dan waren de heerlijke taarten waaruit een dessert kon worden gekozen. Mijn nicht en ik besloten onze keuzes te delen zodat we toch minstens 2 varianten konden uitproberen. In ons geval was dat een sinaasappel/chocolade taart en een cheesecake. Helaas was het al te donker om op dat moment een goede foto te kunnen maken. Inmiddels was het ook behoorlijk gaan regenen. Maar er staan hele grote parasols die maken dat je helemaal geen last hebt van regenval.

























Time ended: 23.49
Watching: Wilde [BBC 4]

My week in instagram pictures

Time started: 11.55




1. Summer fruit
2. Peony on a skirt
3. Doodle fabric
4. Flowery fabric
5. Gold (Magnum, that is)
6. Face in a filled donut :)
7. Emergency Cocolate after cleaning out the kitchen cupboards
8. Poster from The "Moses supposes" scene in "Singin' in the Rain"


Time ended: 15.44


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...